Αγέρωχος

Στην εποχή μας όπου τα κινεζικά προϊόντα απομίμησης έχουν κατακλύσει τις αγορές και στους ανθρώπους οι ψεύτικες συμπεριφορές έχουν γίνει ο κανόνας, είναι πολύ εύκολο να ξεχωρίσει το αυθεντικό.

Μια φυλή ανθρώπων που με γοήτευε πάντα για την σκληρή αυθεντικότητα τους, είναι οι Ινδιάνοι της Βορείου Αμερικής που απεικονίζονται στην φωτογραφία.
Απόλυτα δεμένοι με την φύση, με σεβασμό γι’ αυτήν και για τους ηλικιωμένους της φυλής. Κυνηγούσαν βίσονες στα μεγάλα βοσκοτόπια και σκότωναν μόνο ό,τι χρειάζονταν για τροφή και όχι για εμπόριο.
Ο κινηματογράφος, όμως, κατάφερε να τους παρουσιάσει σαν “κακούς”, όπως ήθελαν κάποιοι.

Έχω πολλές εικόνες από στιγμές αυθεντικές που συνάντησα στη ζωή μου. Αυτή που ξεχωρίζω είναι μια εικόνα στο Μέτσοβο.
Σαν Ηπειρώτες πηγαίναμε με την οικογένεια μου, όταν ήμουν παιδί, στο Μέτσοβο. Έναν τόπο αγαπημένο των γονέων μου.
Κατεβαίνοντας τον κεντρικό δρόμο φτάνεις στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Με πάνω από πέντε αιώνες ιστορία, η εκκλησία αυτή με το μοναδικό τέμπλο, έχει ένα μεγάλο προαύλιο κι ένα παγκάκι για ξεκούραση σε μια άκρη. Εκεί κάθονταν ένας γέροντας, ογδοντάχρονος με σκληρή μορφή. Κρατούσε στα δυο του χέρια, μπροστά, την γκλίτσα του και κοιτούσε αγέρωχα τα δρώμενα.
Τα ρούχα του είχαν την πατίνα των χρόνων με τη φθορά του, όμως ήταν σιδερωμένα και καθαρά. Όταν πέρασαν από μπροστά του δυο γνωστές του κύριες, σηκώθηκε αμέσως να τις χαιρετήσει με μια έμφυτη ευγένεια.

Αυθεντικό είναι το αληθινό όταν υποστηρίζει τον τόπο και τον χρόνο που εκφράζεται.

 

Θαλής Πιτούλης

 

Editor