Χωρίς Ανάσα

Είναι τέλος Ιουνίου στην Αθήνα. Βγαίνεις από το γραφείο σου, αργά το βράδυ, έπειτα από 15 ώρες δουλειάς. Νιώθεις τη ζέστη και το πρώτο πράγµα που εύχεσαι είναι να ήσουν στη θάλασσα και να βούταγες. Σκέφτεσαι ένα νησί, µια παραλία χωρίς κόσµο. Κάθεσαι στη στεγνή άµµο και ξαπλώνεις χωρίς πετσέτα, για να νιώσεις αυτή τη µοναδική αίσθηση του χαδιού της άµµου. 

Σε λίγο µετακινείσαι προς τη βρεγµένη από το κύµα άµµο. Εκεί, η αίσθηση αλλάζει και η άµµος κολλά πάνω σου, χωρίς να «θέλει» να σε αφήσει. Σηκώνεσαι, κουβαλώντας την ακόµα στα δάχτυλά σου. Κάνεις λίγα βήµατα στο νερό και κατόπιν βουτάς, αρχικά για να λυτρωθείς. Κι ύστερα, αρχίζει η µαγεία. Γεµίζεις τα πνευµόνια σου µε οξυγόνο και βουτάς ξανά. Στο νερό και στα ταξίδια δεν χρειάζεται να αναζητήσεις κάτι. 

Απλά αφήσου…
…και θα το βρεις. 

Travelling is a state of mind.

 

Θαλής Πιτούλης

Editor
error: MANCODE CONTENT IS PROTECT