Au revoir Michel Piccoli
[ssba]

«Ξεχνάμε πάντα τους δεσμούς ανάμεσα στην τραγωδία και στη δημοκρατία. Χωρίς τον Σοφοκλή δεν θα υπήρχε ο Περικλής. Χωρίς τον Περικλή δεν θα υπήρχε ο Σοφοκλής. Ο κόσμος της τεχνολογίας μέσα στον οποίο ζούμε χρωστά τα πάντα στην Ελλάδα». Αυτά ήταν τα λόγια του Michel Piccoli (1925-2020) για τη χώρα μας, ο οποίος “έφυγε” στις 17 Μαΐου σε ηλικία 94 ετών. Ένας από τους τελευταίους “μεγάλους” του γαλλικού κινηματογράφου.

O Piccoli γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου του 1925 στο Παρίσι και ερμήνευσε αρκετούς ρόλους πλάι στη Γερμανίδα ηθοποιό Romy Schneider, μαζί με την οποία αποτέλεσαν, τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, ιδανικό κινηματογραφικό ζευγάρι. Συγκεκριμένα, στην ταινία “Ερωτική αποκάλυψη” (1969), πραγματοποίησαν μία από τις χαρακτηριστικότερες κοινές εμφανίσεις τους. 

Ωστόσο, στο ευρύ κοινό συστήθηκε το 1963, όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία “Merpis” του Jean-Luc Godard στο πλάι της Brigitte Bardot. Βέβαια, η μακρά του καριέρα θα ταυτιζόταν αργότερα με τις ταινίες του Luis Buñuel και του Claude Sautet .

Με σκηνοθέτη τον Luis Buñuel, ερμήνευσε εμβληματικές προσωπικότητες στις ταινίες “Le journal d’une femme de chambre” , “Belle de jour”, “Le charme discret de la bourgeoisie”, και με σκηνοθέτη τον Claude Sautet στην δεκαετία του 1970 έβαλε την σφραγίδα του στις ταινίες “Les choses de la vie”, “Max et les ferrailleurs” και “Vincent, François, Paul… et les autres”. Μέχρι και το 2015 που ήταν και η τελευταία του ταινία, είχε συμμετάσχει σε πάνω από 200 ταινίες.

Καθ’όλη τη διάρκεια της καριέρας του, κέρδισε το βραβείο καλύτερου ηθοποιού στο φεστιβάλ των Καννών (1980) και την Αργυρή Άρκτο καλύτερου ηθοποιού στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, από κοινού με τον Stellan Skarsgård (1982). Ενώ πιο πρόσφατα και συγκεκριμένα στο “We Have a Pope” του Nanni Moretti (2011), κέρδισε το βραβείο “David di Donatello” καλύτερου ηθοποιού.

[ssba]
Popular
Recent
About Men
error: MANCODE CONTENT IS PROTECT