O φακός της ALEX KAT

της Κέλλυς Σταυροπούλου

O Ralph Hattersley, Αμερικανός φωτογράφος, είχε πει ότι ο λόγος που φωτογραφίζουμε είναι για να κατανοήσουμε τι σημαίνει ζωή. Αυτή τη φράση σκέφτηκα όταν είδα τις εικόνες της Alex Kat. Μιας Ελληνίδας φωτογράφου που σπούδασε Καλές Τέχνες στο Λονδίνο και έχει δουλέψει πάνω σε διάφορα φωτογραφικά projects στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες και σε άλλες πόλεις της Ευρώπης. Το 2013 επέστρεψε στην Αθήνα, τη δική της πόλη, την οποία έκτοτε αντιμετωπίζει σαν ένα ανεξερεύνητο και αστείρευτο φωτογραφικό φόντο. Αγαπάει τα πορτρέτα, όσο και το landscape. Το θέατρο, η μόδα, το σινεμά και το θέαμα γενικότερα είναι πεδία της δραστηριότητάς της ως φωτογράφου.

Σχετικά με τα πορτρέτα σχολιάζει: «Για μένα οι άνθρωποι είναι σαν τοπία. Άλλοτε προσομοιάζουν με λιμάνια που σε καλοδέχονται, άλλοτε με ασφαλή δωμάτια νοσηλείας, άλλοτε με πόλεις ή με μυστηριώδεις θάλασσες. Συχνά αντιμετωπίζω ένα χαμόγελο όπως έναν δρόμο, ένα βλέμμα όπως μια λέξη ή μια λέξη σαν μια εικόνα. Έτσι ανακαλύπτω τους ανθρώπους και μέσα από αυτούς δημιουργώ μια ανθρωπόμορφη γεωγραφία».

Όσο για την αδυναμία της στη θεατρική φωτογραφία, εξηγεί: «Όταν ήμουν παιδί, τα παιχνίδια μου ζωντάνευαν με τη φαντα- σία μου και πρωταγωνιστούσαν σε θεατρικές παραστάσεις στα όνειρά μου. Τώρα που είμαι ενήλικη, οι ηθοποιοί ζωντανεύουν τα όνειρα και τους εφιάλτες μου, κι εγώ τους απεικονίζω μέσα από την κάμερά μου».

Η ματιά της έχει ευαισθησία και ρεαλισμό. Μια street, μποέμ περιηγήτρια της ζωής που ζουμάρει τον φακό της πάνω σε οτιδήποτε εξιτάρει το μυαλό και την ψυχή της. Το ενδιαφέρον της ως καλλιτέχνιδας για τον κόσμο του τρανσέξουαλ παρουσιάζει εξίσου ενδιαφέρον και συνοψίζει την ευαίσθητη καλλιτεχνική της ιδιοσυ- γκρασία. Έχει πει σχετικά: «Το 2013 που επέστρεψα στην Αθήνα, μετά από 17 χρόνια που έζησα στην Ευρώπη, βρήκα μια μεταμορφωμένη και άγνωστη σ’ εμένα πόλη. Ίσως αυτή να ήταν η υποσυνείδητη αιτία που με έσπρωξε να είμαι σε επαφή με τον κόσμο του τρανσέξουαλ, που κατεξοχήν συμβολίζει τη μεταμόρφωση.

»Συγκεκριμένα σύχναζα στο Dolls, τη σκηνή Drag Queen Show, το καλά κρυμμένο μυστικό της Αθήνας. Στην αρχή ήμουν μια ενθουσιώδης παρατηρήτρια που θαμπωνόταν από το άγνωστο και το λαμπερό. Για μένα οι drag queens ήταν ρόλοι κι εγώ για εκείνες ήμουν μια μηχανή (φωτογραφική). Γρήγορα κατάλαβα ότι πίσω από τους ρόλους τους κρύβονταν ευαισθησία και ρομαντισμός. Κι εγώ κάπως έτσι είμαι. Σταδιακά ανακαλύψαμε τα κοινά μας σημεία και αναπτύχθηκε μεταξύ μας εμπιστοσύνη. Οι ρόλοι και οι μάσκες εγκαταλείφθηκαν και μου επέτρεψαν να δω το μυαλό και την ψυχή τους, και να αποτυπώσω στις φωτογραφίες μου τον εσωτερικό τους κόσμο».

Popular
Recent
Design
error: MANCODE CONTENT IS PROTECT