Cuban delights
[ssba]

του Γιάννη Βαλαβάνη

Πάντα με ενθουσίαζε η Καραϊβική και με τραβούσε από παιδική ηλικία, ίσως η τάση που είχα από μικρός προς τις μελαχρινές και τις μελαμψές ή μπορεί η θάλασσα, τα αρώματα του καφέ και του πούρου αργότερα, το ρούμι και τα κοκτέιλ ή ακόμα και ένας συνδυασμός όλων των παραπάνω εξωτικών προϊόντων, ανθρώπων και αισθήσεων. Η ύπαρξη όλων αυτών των στοιχείων με τους κατάλληλους συνδυασμούς και δόσεις δημιουργούν αυτή τη φανταστική αύρα σε αυτούς τους τόπους που σε προδιαθέτει για ξέφρενους ρυθμούς ή ακόμη και για πολύ μεγάλη χαλάρωση και ξεκούραση.

Για να μπορέσουμε να δούμε και να αισθανθούμε καλύτερα όλες αυτές τις συνθήκες που δημιουργούν αυτή την ευφορία, τόσο σε μένα όσο και σε κάποιους φίλους ομοϊδεάτες σκέφτηκα να ασχοληθώ και πάλι με τον αγαπημένο μου προορισμό, την Κούβα, όχι τόσο γιατί όπως λένε οι φίλοι μου είμαι κολλημένος με το νησί όσο για το ότι είναι αδιαμφησβήτητα η χώρα που παράγεται το καλύτερο ρούμι αλλά και τα τελειότερα πούρα στον κόσμο, και αυτό δε το λέω μόνο εγώ αλλά είναι παγκοσμίως γνωστό. Οι συγκεκριμένες εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν στη Vuelta Abajo του Pinar del Rio παράγουν τα καλύτερα καπνά παγκοσμίως για τη δημιουργία των διάσημων πούρων της Κούβας αλλά και η τεράστια παραγωγή ζαχαροκάλαμου του νησιού με την πολυετή πείρα στην επεξεργασία και την απόσταξη μας δίνουν ένα από τα καλύτερα ρούμι, διάσημα σε όλο το κόσμο.

Οι σύντομες απολαύσεις δεν είναι απαραίτητα και μικρότερες σε ένταση. Για το λόγο αυτό άλλωστε τα κοκτέιλ δεν χάνουν την ένταση τους και την ευχαρίστηση που προσφέρουν όταν καταναλώνονται το πολύ εντός 15 λεπτών από τη παρασκευή τους, αλλιώς πίνεις αραιωμένο αλκοόλ με νερό!!!  Έτσι και τα μικρά σε μέγεθος πούρα δεν υστερούν σε ένταση και γεύση από τα μεγαλύτερα αδέρφια τους, απλά σου δίνουν όλη τους τη γεύση πιο άμεσα και είναι ανάλογα της χρονικής διάρκειας που έχουμε για να το απολαύσουμε, γιατί όταν σβήνει το πούρο καλό είναι να μην ξανανάβει. Στο Le Bodeguita del Medio στην καρδιά της Αβάνας πίνουμε τα Mojito μας και να καπνίζουμε ένα Partagas Serie D No 4, ίσως το πιο φημισμένο Robustos.

Το Mojito χρονολογείται από την εποχή του μεγάλου θαλασσοπόρου Sir Francis Drake όταν οι ιθαγενείς του έφεραν ένα φάρμακο για το πλήρωμα του, που έπασχε από δυσεντερία, με Aguardiente de Cana, ρούμι δηλαδή, και Yerba Buena, κάτι σα τη δική μας μέντα και όλα τα υπόλοιπα πλέον ανήκουν στην ιστορία που μετράει σήμερα 500 χρόνια. Με πολλές παραλλαγές στη συνταγή, ολόκληρο πάγο ή τριμμένο, άσπρη ζάχαρη η καστανή και άλλα πολλά. Κάπως έτσι αλλά όχι τόσο παλιά ξεκίνησε και ο Don Jaime Partagas το 1845 την φάμπρικα του στη Calle Industria, πίσω από το Καπιτώλιο στην Αβάνα, για να μας δώσει το 1930 το Serie D No 4, ένα αυθεντικό δείγμα της έντασης και της γεύσης των Partagas, με αργή αλλά σταθερή καύση , νότες κέδρου και μπαχαρικών, που αν και στην αρχή δημιουργήθηκε αποκλειστικά για την αγορά της Μεγάλης Βρετανίας κατάφερε να κατακτήσει όλο τον κόσμο με μια μικρή διακοπή στην παραγωγή του από το 1960 μέχρι το 1975, λόγω επαναστάσεως και άλλων δυσχερών καταστάσεων φαντάζομαι.

Οι ιστορίες και τα παραμύθια πάντα είναι χρήσιμα για να ξέρουμε και που βρισκόμαστε τι πίνουμε και τι καπνίζουμε αλλά όπως και ο Ernest Hemingway ας τα αφήσουμε στη λήθη της ιστορίας όπου και να βρίσκονται και ας περάσουμε ανέμελα και ευχάριστα όλες αυτές τις μοναδικές στιγμές που μας προσφέρει η φύση σε αυτές τις παραδεισένιες χώρες, μακριά από τη καθημερινότητα μας και για να είμαστε και στο κλίμα της εποχής και της χώρας, Viva la Revolution!!!

[ssba]
Aficionado
error: MANCODE CONTENT IS PROTECT