A summer match: Zombie & Trinidad Fundadores

του Γιάννη Βαλαβάνη

Καραντίνα τέλος λοιπόν και πάμε όλοι για μαζική έξοδο μιας και καταπιεστήκαμε τόσο καιρό: ούτε ποτό, ούτε πούρο, το ωραίο φύλο μας έλειψε -να ομορφύνει λίγο το περιβάλλον μας- αλλά πού να πάμε βρε παιδιά μέχρι τις 12 και χωρίς μουσική; Θα μονάσουμε! Όχι ότι ζορίστηκα και πολύ βέβαια όταν με πήραν κάποιοι φίλοι να βγούμε την προηγούμενη εβδομάδα- κάτι σαν αποχαιρετιστήρια έξοδος λόγω της επικείμενης αναχώρησης μου για να ξεκαλοκαιριάσω στο νησί των ανέμων, αλλά και για να έχω ένα θέμα να γκρινιάζω και να ξεκινήσω να γράφω.

Κανονίστηκε η κράτηση επειδή χωρίς κράτηση δεν πας πλέον πουθενά, δόθηκε το ραντεβού, μάζεψα και τα πολεμοφόδια (πούρα, κόφτες και αναπτήρες) και εγκαταστάθηκα στην μπάρα με την υπόλοιπη ομάδα, έτοιμοι για την κραιπάλη μέχρι τις 12 και μέρα-μεσημέρι. Σας το είπα… θα γκρινιάζω αντί να λέω πάλι καλά. Μέτα από τόσο ουίσκι και ρούμι και ένεκα του επερχόμενου καλοκαιριού, είχα τρομερή όρεξη για κοκτέιλ. Τα αποστάγματα τα είχα τσακίσει όλο το χειμώνα. Η προτίμηση μου βέβαια απ’ ότι φαντάζεστε θα ήταν κάτι σε ρούμι και μάλιστα κάτι έντονο για να συνοδεύσουμε και ένα κατάλληλο πούρο. Ξεκίνησα με αυστηρή έως και φοβική ερώτηση στον μπάρμαν. Zombie κανονικό φτιάχνεις; Τρομοκρατήθηκε ο άνθρωπος. Γιατί όλη αυτή η φοβία μου όμως θα σας εξηγήσω αμέσως. Πρόκειται για ένα πολύ παλιό κοκτέιλ, από το 1934, που λόγω τον πολλών συστατικών του αλλά και των διαφορετικών ρουμιών που χρησιμοποιούνται έχει κάπως υψηλό κόστος και κάποιοι απλοποιούν την παρασκευή του με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται το τελικό αποτέλεσμα. Θέλουμε ένα ρούμι μαύρο. Θα προτιμήσω Τζαμάικα, ένα χρυσό, ίσως Bacardi ή κάτι παρόμοιο και ένα over proof (αλκοολικοί βαθμοί άνω των 57,5) Demerara 151- το εν λόγω με 75,5 αλκοολικούς βαθμούς είναι το κατάλληλο. Οι υπόλοιπες προσθήκες έχουν ως εξής: φρέσκος χυμός λεμόνι, χυμός γκρέιπφρουτ, κανέλα, σταγόνες αψέντι, Falernum (λικέρ μπαχαρικών με λάιμ και αμύγδαλο) και λίγο γρεναδίνη για το χρώμα ενώ ντεκόρ με πάσιον, πορτοκάλι και ανανά θα ήταν ιδανικό. Δεν σας λέω πώς να το παρασκευάσετε ή τις δόσεις επειδή δεν σας κόβω ούτε για μπάρμαν άλλα ούτε και να έχετε όλα αυτά στο σπίτι αλλά σας δίνω το λόγο μου ότι σε οποιοδήποτε μπαρ το ζητήσετε και σας το φτιάξουν σωστά, θα μείνετε απόλυτα ικανοποιημένοι. Να ξέρετε ότι είναι αρκετά βαρύ και παρά τα τόσα φρούτα του και γλυκαντικά, η ένταση των ρουμιών και του over proof δε μπορεί να κρατηθεί.

Ήρθα προετοιμασμένος για κοκτέιλ οπότε είχα προμηθευτεί και το κατάλληλο πούρο για την περίσταση, ασχέτως αν μετά από δύο κοκτέιλ ήπια και δύο Lagavulin. Trinidad Fundadores, πολύ ποιοτικό, πολύ κοντά στα Lanceros, (η διαφορά τους είναι ότι τα Cohiba περνάνε από 3 ζυμώσεις ενώ τα Trinidad από δύο) αλλά πολύ πιο αρωματικό και λίγο πιο ελαφρύ, ίσως το πιο κλασικό Trinidad. Η φάμπρικα υπάρχει από το 1969, εντελώς καινούρια, και μέχρι το 1998 ήταν μόνο για ιδιωτική κατανάλωση του Fidel, για δώρα και  για πολύ σημαντικά πρόσωπα, οπότε καταλαβαίνετε ότι η ποιότητα τους είναι πάρα πολύ υψηλή εξ ’ου και η κάπως τσιμπημένη τιμή τους όταν βγήκαν στην αγορά. Τα Fundadores ήταν το μοναδικό νούμερο της εταιρίας μέχρι και το 2003 απ’ όταν βγήκαν στην παραγωγή και αλλά 4 νούμερα για παγκόσμια διάθεση. Με δαχτυλίδι 40αρι (15,87μμ) και μήκος 192μμ πρόκειται για ένα πούρο με ομαλή καύση και πολύ δυνατή επίγευση, αναμφισβήτητα για connoisseur’s, γιατί λόγω του μικρού δαχτυλιδιού του μπορεί να πικρίσει η να μην δώσει όλα του τα αρώματα αν δεν καπνιστεί σωστά. Τώρα θα μου πείτε πού το βρήκα εγώ. Δε θα το πιστέψετε αλλά το έχω περίπου δέκα χρόνια στον υγραντήρα και αλλά πέντε (η τέλεια παλαίωση) ήταν στο ράφι του μαγαζιού στην Αβάνα , La Casa del Habano, 5ta Avenida y Calle 16, Miramar. Φανταστικό μαγαζί με τρομερά αποθέματα και παλαιώσεις. Εφάμιλλο -ίσως και καλύτερο- του Casa στο Partagas, και είχαν μείνει μόνο δύο κούτες 24αρες επειδή δεν παράγονται σε 25αρες όπως τα υπόλοιπα.

Με κουβέντα, ποτό, πούρο και χωρίς μουσική κοινωνικοποιηθήκαμε λίγο μέχρι την επόμενη έξοδο στη Μύκονο- ας ελπίσουμε με μουσική και λίγο πιο αργά τουλάχιστον. Αλλά μην έχουμε και παράπονο, από ολότελα καλή και η Π……..

Aficionado